Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
Allah'ım ne olur bana yardım et.
Ne olur.
Bu kâbustan uyanayım.
Gözlerimi mutluluğa açayım.
Artık dayanacak gücüm yok.
(Müzik)
(Hareketli müzik...)
(...)
(Hareketli müzik)
Aa, topum.
-Anne gelin, top oynayalım. -Yavaş.
Hadi gel Nisan.
Dikkat et Doruk, yavaş.
-(Bahar) Yavaş Doruk, yavaş! -(Nisan) Doruk! Doruk!
-(Bahar) Dur, beraber alalım. Bekle. -(Nisan) Dikkat et.
Dur.
-Ben alayım mı? -Alabilecek misin?
-Alırım, alırım. Aldım. -Aferin.
Gel bakalım, hadi.
Doruk topu yakalasın. At bakalım.
Al.
Hop!
Yaa...
Ay, nereye attın oğlum.
(Hareketli müzik...)
(...)
Arif.
Arif!
Anam kurban olurum! Sen çıktın mı be?
Hoş geldin.
Geçmiş olsun be.
Ama hiç haberimiz olmadı. İnsan çıkacağını haber vermez mi?
Neyse, çıktın ya çok şükür.
Nasılsın, iyi misin?
Azıcık kilo vermişsin ama olacak o kadar.
İyiyim, iyiyim.
Sen nasılsın?
Nasıl olayım be? Bizim durumumuzda nasıl olunur ki?
İş güç?
Yok, nerede.
Aslında bir iş bulmuştum, güzeldi de...
...sonra bu olaylar olunca...
...girdiğim gibi çıkıverdim işte.
(Müzik)
Para meselesini ne yaptın?
Tanıdık, tanımadık herkese borç.
Zaten şimdi bir iş görüşmesinden geliyorum ama beni beğenmediler.
Neyimi beğenmiyorlarsa!
Gerçi biz size haber veririz, ararız falan dediler de...
...ben anladım muşmula suratlarından, bir halt çıkmaz oradan.
Baharlar da kampa gitti.
İyi.
(Müzik)
Neyse, kaçtım ben. Görüşürüz sonra.
Nereye gidiyorsun be böyle kahveyi boş bırakıp?
-Kahve Talat'ın artık. -Nasıl?
Nasıl Talat'ın be?
Borca karşılık. Adamın arabasını pert ettik.
Ya (***) araba için kahve verilir mi be!
Alo! Sana diyorum Arif.
Ben, Talat senin yerine bakıyor sanıyordum.
-Öyle değil mi yani? -Değil Ceyda, değil.
Kız nasıl değil be! Niye verdin kahveyi, sen ne yapacaksın?
(Kadın) Uydurma, sen hep öyle dersin.
-(Kadın) Lafa gelince çok. -(Erkek) Seni görünce dilim çözülüyor.
(Kadın gülüyor)
-Anladın mı? -Anladım diyelim.
Birader, hayırdır?
Hayır, hayır merak etme aslanım.
Ne ayak bunlar?
Vallahi onu Yusuf Efendi'ye soracaksın.
-O niye? -Ne demek niye Arif?
Sor babacığına da anlatsın bunlar kimlermiş, necilermiş.
Ben de bilmiyorum ki!
Her gün başka birileri girip çıkıyor eve.
Baba!
(Müzik)
-Baba! -(Yusuf) Arif!
-Ne yapıyorsun? -(Yusuf) Hiç, oturuyorum.
(Yusuf) Ne yapacağım yahu, yıkanıyorum.
-İyi, tamam. Çabuk çık. -(Yusuf) Allah Allah!
(Kapı zili çalıyor)
Hoş geldin Şirin.
Hoş bulduk. Nasılsın Jale abla?
İyiyim canım, sen nasılsın?
Kötü.
Dayım nasıl?
Ben de seninle onu konuşmak için geldim.
Kahve içiyordum, ister misin?
Hayır, hiçbir şey istemiyorum Jale abla.
Zaten çok fazla vaktim yok, otur konuşalım.
Bir sorun mu var?
Jale abla, babam...
...hiç iyi değil.
Nasıl iyi değil?
Daha geçen hafta baktık, bütün kontrolleri iyi çıktı.
Öyle değil.
Buradan iyi değil.
Sürekli evde kendi kendine konuşuyor, karşısında biri varmış gibi.
-Emin misin? -Evet, eminim.
Yani, bana öyle geliyor ki...
...babam...
...bence annemle konuşuyor.
Ne?
İşte böyle kendi kendine konuşup aynı zamanda da...
...evde dolanıyor "Hatice, Hatice" diye.
Sonra bana yakalanınca da hiçbir şey yokmuş gibi davranıyor.
Ben de sorunca...
...kabul etmiyor, inkâr ediyor. Yanlış duymuşsundur diyor.
Jale abla, ben çok korkuyorum.
Babam iyi mi, değil mi ben anlamıyorum.
Yani...
...babam deliriyor mu?
Yok canım, delirme diyemeyiz de...
...bir sıkıntı var, belli.
Ne yapacağız peki?
Canım.
Hatice'm.
Enver.
Söyle canım.
Diyorum ki; acaba biraz daha mı dikkatli davransak?
Yani bana Şirin şüpheleniyormuş gibi geliyor.
Nereden şüphelenecek ki? Biz hep dikkatliyiz.
Öyleyiz de.
Ama...
...seni birkaç kez öyle kendi kendine konuşurken yakaladı ya.
Ne bileyim.
Kafası daha da karışacak diye korkuyorum.
Ona da söyleyelim.
O da rahatlar, biz de.
Hiç olur mu öyle şey.
Olur tabii.
Hem hep...
...biz böyle gizli gizli mi bulacağız liseli âşıklar gibi?
Ben sana söyleyeyim.
Kesin babam delirdi der.
Onun da çaresine bakılır, boş ver.
("Güler Özince - Öyle Olsa" çalıyor) "Bir unutsam azalır kasırgalar"
"Her gün ağlar"
"Her gece ağlar"
"Ağlar hayallerim"
"Durmaz, susar"
"Hayata küser"
Niye olmuyor ki?
Bilsem.
"Ama ben inanmam asla mutsuz yarınlara"
Yine olmadı.
Aa geliyor, o yakar ateşi.
(Nisan) Biz yakamadık ateşi.
"Öyle olsa sen gelmezdin"
(Sarp dış ses) Ailece kamp yapmayı hayal ettim.
(Sarp dış ses) Onlara bir sürü şey öğrettiğimi.
(Sarp dış ses) Beraber doğayı keşfettiğimizi hayal ettim.
(Sarp dış ses) Bence çok hoşlarına gider, yaparız değil mi?
Yaparız.
"Yeryüzüne bıraktığım ağırlık çok büyük"
(Bahar) Yaparız, yakarız.
Bu sefer olacak.
Bu sefer yakacağım.
Olacak galiba.
"Gökyüzüne savurduğum hayaller yerle yeksan"
"Bir unutsam azalır kasırgalar"
"Ama ben inanmam asla mutsuz yarınlara"
Yandı.
Yandı, yandı.
Oh, yandı.
"Öyle olsa sen gelmezdin"
Yaktım.
"Öyle olsa sen gelmezdin"
Şükür çıktın sonunda.
-Kırklandın içeride be! -Temizlik de mi suç be?
Oh ne güzel, bir rahatladım.
Sen niye dayandın kapıya Allah aşkına?
Ben yokken apartmana yeni birileri mi taşındı?
Yok canım.
Apartmanda boş ev mi var? Sanki bilmiyorsun!
Gel otur, gel. Kaçma hemen, gel.
Üstümü giyineceğim.
Sonra giyinirsin, gel. Otur şuraya iki dakika!
Hadi!
Oh şükürler olsun.
Söyle bakalım.
Sen yine ne işler karıştırıyorsun?
Ben apartmandan girerken birileri çıkıyordu. Kimdi o uğursuzlar?
Ben nereden bileyim? Ben bekçi miyim?
Kim giriyor, kim çıkıyor nereden bileceğim?
Ceyda babana sor, dedi. O boşuna ortaya laf atmaz.
O Ceyda var ya, önce kendine baksın.
Aylardır kira falan ödediği yok.
Bahar desen o da öyle.
Kahveyi de Talat'a bıraktın. Oradan da bir şey gelmiyor.
Sen tabii içeride rahattın, ekmek elden su gölden.
Acaba hiç düşündün mü?
Acaba babam ne yapıyor bu garip adam...
...bir şey yedi mi, içti mi diye düşündün mü hiç be?
Baba, sadede gel.
Kimdi o tipler?
Kimse değil be. Yani...
...ben arada sırada o evi kiraya veriyorum da.
Hangi evi?
Şeyin evini işte.
Sa-Sarp'ın evini.
Ne?
Sen... Sen kafayı mı yedin?
Adam altı aylık kirasını peşin vermiş o evin!
Sen kimin evini, kime kiralıyorsun?
Arif niye sinirleniyorsun bu kadar ben anlamıyorum.
Adam kirayı ödedi de mezardan kalkıp gelecek hâli yok ya.
Hem sonra ben orayı saatliğine veriyorum oğlum.
Böyle geliyorlar, gidiyorlar.
-Kimseye zararları da yok. -Ne demek zararları yok!
Burası genelev mi?
-Niye genelev olsun canım? -Ne o zaman?
Tutan insan niye saatlik tutar?
Canım ben nereden bileyim? Niye tutarsa tutar.
-Kendi bilecekleri iş. -Fesuphanallah!
-Deli misin sen be adam? -Yeter Arif, yeter ya!
Senin yüzünden kendi binamızda misafir olduk.
O zaman gidersin adam gibi toplarsın kirayı.
Dayanırsın Ceyda'yla Bahar'ın kapısına--
İnsanların kira düşünecek hâlleri mi var?
Bir de gidip kira mı isteyeyim?
-Zaten başlarına gelenler-- -Bana ne onların başlarına gelenlerden!
Allah Allah! Ben mi besleyeceğim milleti!
Oğlum hayır kurumu mu lan burası?
Düşünsene biz ne yapacağız, nasıl geçineceğiz?
Ne yiyeceğiz, ne içeceği ya?
Herkes ne yapıyorsa biz de onu yapacağız.
-Çalışacağız. -Hadi be oradan!
Bu yaştan sonra el kapısında çalışmam ben.
Tabii canım, gençken çok çalıştın sanki.
Ayy!
Anam bunlar da buharlaşıyor sanki. Daha yeni almıştık ha!
Sabun içiyoruz sanki, sabun.
(Suyu açtı)
(Kapı vuruluyor)
Uff!
Geldim, geldim.
Yine mi sen? Yettin ama artık ha!
Borcumuz borç dedik ya be, ödeyeceğiz işte!
Yahu onun için gelmedim.
Ne için geldin, Hava Kurumuna bağış mı topluyorsun?
Ne?
Hadi Yusuf, hadi. Uzatma da ne diyeceksen de!
Buyur etsene içeri canım. O kadar da hatırımız yok mu?
Yok.
Ama bu hayırlı bir iş.
Geç hadi, geç.
Ee, çok bir değişiklik yapmamışsın evde, eski hâlde.
Evet.
Mimarla fiyatta anlaşamadık da ondan. Yoksa çok güzel şeyler vardı aklımda.
Hadi bir kahve yap da içelim bakalım.
Yok kahve falan. Ne diyeceksen de artık!
Şimdi...
...bak güzelim.
Baktım.
Şimdi aylardır kira ödemiyorsun...
...ben de insanlığımı yapıyorum.
Sen beni bilirsin, ben yufka yürekliyimdir ya.
Bilirim.
Öyle deme be Ceyda.
Bak sana ne diyeceğim.
Senin madem imkânın müsait değil...
...burada da kurulmuş bir düzenin var.
Ee?
Eesi şu...
...ben artık senden kira falan almayayım.
Aramızda para lafı falan geçmesin be.
Yani eski düzene dönelim.
Sen memnun, ben memnun.
Vallahi mi diyorsun be?
-Almayacak mısın kira benden? -Almam vallahi.
-Borcunu da silerim kız. -Hadi be!
Yaa. Dedim senin de işine gelecek diye.
Sen de özlemişsindir Yusuf'u be.
Özlemez miyim be!
Ee... O zaman...
...sen hazırlan, odaya git, beni bekle...
...eski günlerdeki gibi ben de bir banyoya gidip geleyim.
Kız, sürprizli mi geleceksin yoksa?
Sürprizli geleceğim.
(Müzik)
(Şarkı mırıldanıyor)
Kira öyle değil, böyle alınmaz Arif Efendi.
Yaa.
Aferin be sana Yusuf, aferin be!
Yürü be koçum be, aslan Yusuf'um benim.
Kim tutar ulan seni.
Vallahi çok heyecanlıyım.
Acayip...
Kız! Ama sen üstünü değişmemişsin.
Karar veremedim de bir türlü.
O pembe tüylüyü mü yoksa fosforlu dantelliyi mi giyeyim...
...onu bir sorayım demiştim. -Ah be bir tanem.
Sen ne giysen sana yakışır.
Dur, şunları da çıkartayım. Hadi bakalım.
Hadi.
Yusuf'um be...
...senin kıyafetlerin nerede?
Ben göremedim de.
Bir yere mi kaldırdın?
Aa! Kız ne yaptın sen?
Kızım ne yaptın?
Vallahi attı aşağıya. Kızım deli misin sen?
Bana bak Yusuf, seni de aşağıya atmadan bas git!
Dua et donunu atmadım aşağıya!
Manyak mısın sen be? Yapmadığın iş sanki.
Allah Allah!
Ne oldu şimdi namuslu oldun da ağrına mı gitti?
-İşe bak! -Ulan ben sana yapacağımı bilirim.
Ben sana ne yapacağımı biliyorum!
Ne yapacaksın be? Sen bana ne yapabilirsin be!
Şimdi çıkıyor musun yoksa ortalığı inleteyim mi bana tecavüz ediyor diye!
Tamam, tamam be! Üstüme bir şey ver bari.
Lan çık, git beynini patlatırım ha!
-Tamam, deli karı. -Çık!
Tamam.
Bir çarp...
Şu hâle bak, insanlığımızdan başımıza gelmedik kalmadı.
Bunların hepsini var ya, tutup attıracaksın apartmandan...
...eşyaları da fırlatacaksın sokağa. Bunlar ancak bundan anlar!
(Hareketli müzik)
Arif!
(Yusuf) Arif şu kapıyı aç! (Kapıyı yumrukluyor)
(Yusuf) Oğlum hadi, açsana!
-(Yusuf) Biri görecek, açsana, hadi! -Tamam, tamam geldim.
Oğlum hadi, açsana! (Kapıyı yumrukluyor)
Çekil, çekil.
Bu ne ya?
Sana söylüyorum. Ne oldu?
Senin kıyafetlerin nerede?
Bir sus Arif, sus! Git başımdan, tamam mı?
Zaten sinirim tepemde.
Sen yoksa şu yeni kiracıların arasına mı düştün?
Fesuphanallah!
Çekil be, çekil.
(Müzik)
Ne yapıyorsun be, bana bak! Bırak!
Bırak onları, onların sahibi var.
Yürü hadi, yürü!
Kız Yusuf, al o teki de. O çorabın tekini de al, bak orada.
Ay Yusuf be, Allah kimseyi düşürmesin, böyle sokaktan giysi toplayacak hâle.
(Ceyda gülüyor)
(Müzik)
Enver abi yeter bu kadar sanki?
Yeter kızım yeter. Yetmezse yine toplarız.
Evet, doğru.
Anne o dalları, biz atalım mı ateşe?
Tabii, siz atarsınız.
(Bahar çığlık atıyor) Ayy sırtımda bir şey var!
-Bir şey var Enver abi! -Dur, dur, dur!
(Bahar) Ayy!
(Enver) Tamam, gitti herhâlde gitti, gitti!
-Yok bir şey yok, böcek. -(Nisan) Tamam.
Ayy!
Ay şey oldum.
-İyi misin? -İyiyim, iyiyim.
Çok güzel oldu değil mi?
Şunlara bak, şunların sevincine bak.
Çocuk olmak, ne güzel bir şey değil mi?
Ufacık bir mutluluk, her şeyi unutturuyor bir anda.
Bir daha yapayım mı?
İnsan büyüdükçe unutuyor ya.
En başta da unutmayı unutuyoruz.
Böyle uyduruk bir salıncağa sevinmeyi unutuyoruz.
Baharcığım...
...okul ne oldu? Karar verebildin mi?
Yok, daha karar veremedim.
Ama yarına kadar karar vermem lazım. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Çok da iyi bir okul değil mi?
Baksana İngilizceyi ana dilleri gibi öğretiyorlarmış.
Evet, çok iyi bir okul. Ben de çok istiyorum oraya gitmelerini. Ama...
Ee niye ama? Sene sonuna kadar paraları ödenmiş.
Öyle de...
...herhangi bir okul gibi değil ki Enver abi.
Özel okul sonuçta, çok masraflı.
Bunun servisi var, forması var, kitabı var.
Kalemi, kırtasiyesi, gezisi bitmiyor. Çok masraflı.
Peki...
...Sarp'ın bankadaki parasını alınca?
O paranın yarısı, Ali'yle Ömer'in zaten. Onlara vereceğim.
Ben böyle söyleyince, Ceyda çok kızıyor.
Sen manyak mısın, onların paraya mı ihtiyacı var diyor ama...
...ama öyle yani.
Yarısı onların hakkı. Babalarından kaldı.
Doğru tabii.
Zaten öyle çok...
...çok bir para da yok ortada.
Çocukların bir yıllık okul masrafı, kira...
...yiyecek, içecek, giyecek derken...
(Nisan gülüyor)
Bir taraftan da diyorum ki; yollayayım.
Bir sene de olsa en azından, güzelce İngilizce öğrenirler.
Sonrasına da sonra bakarım ya.
Aynı anda birkaç işte çalışırım.
-Belki piyangodan para çıkar. -Tabii canım.
Tabii onun için, bilet de almak lazım.
(Nisan) Dönelim mi? Döneceğiz.
Ama sonra da diyorum ki...
...bir yıllık bir şey için, düzenlerini bozmaya ne gerek var.
Sonrasını denk getiremeyince...
...o okuldan onları aldığımda, daha üzülecekler belki.
Enver abi bilmiyorum. Vallahi çok zor bir karar.
Ne yapacağımı hiç bilmiyorum.
Off! Ama galiba sonunda yollamayacağım.
Sen bilirsin kızım.
Ateş sönüyor, hadi gelin atın şunları.
-(Nisan) Gel. İlk önce ben atacağım. -(Doruk) Ben de.
-Tamam, ikiniz de atacaksınız. -(Doruk) Ben de atacağım.
Tamam, ikiniz de atacaksınız. Ama dikkatli olun, ateşle oyun olmaz.
(Kuşlar ötüyor) (Müzik)
-Ya söndü! -(Enver) Ahh!
-Üzülmeyin. -Hep senin yüzünden.
-(Nisan) Öyle atınca söndü işte. -(Bahar) Hayır.
-(Nisan) Nasıl attın ya? -Hayır canım, kardeşinin bir suçu yok.
Tabii canım. Olur mu öyle?
Yok, benim yüzümden aslında. Ben size söylemeyi unuttum.
Ufak ufak atın, yandan yandan atın diyemedim ondan.
Peki, nasıl yakacağız?
Dedeniz yakar.
Tabii, Enver Sarıkadı dedeniz hemen halleder.
Ama yanmıyor.
Enver Sarıkadı dedeniz, yanmayan çakmakla da halleder.
-Evet. -Doruk bu tarafa gel.
Evet, bakalım.
(Çakmak sesi)) (Müzik)
Rüzgâr var ya ondan.
Yoksa şimdiye kadar tutuşmuştu.
(Çakmak sesi)) (Müzik)
(Elektrik süpürgesi çalışıyor)
Hayda!
Elektrik mi kesildi? Anam millet haldır haldır...
...kaçak hat çekiyor bir şey olduğu yok, biz iki gün geç kalalım...
(Elektrik süpürgesi çalışıyor) Hah.
(Kapı vuruluyor)
Ne oldu Arif?
Şey...
...babam...
...Sarp'ın evini, saatlik kiraya veriyormuş.
Evet, biliyorum.
Şey biliyor mu?
Bahar mı? Yok! Nasıl diyeyim?
Ölmüş kocanın evi, genelev oldu diye. Demedim bir şey.
İyi. Bilmesin.
O işi, ben hallettim zaten. Bir daha olmayacak.
-İyi bari. -Bir de kirayı da dert etme.
Babam bir daha seni rahatsız ederse...
...elbiselerini aşağıya atacağına, bana söyle.
(Arif) Ben alırım onun ifadesini. Tamam mı?
Olur, öyle yaparım. Sağ olasın.
İyi, tamam.
Arif...
...sen işi ne yapacaksın?
Yani, bilmiyorum ki. Bakacağım bir şeyler.
Yani girip, birinin yanına çalışacaksın?
Muhtemelen öyle olur. Niye, ayıp mı?
Yok be, ondan demiyorum.
Benim Emre var ya...
...o birini arıyor da.
-Git, çalış sen. -(Ceyda) Yok, öyle değil.
Bu yeni bir restoran mı ne açıyormuş. O yüzden kafeyle pek ilgilenemiyormuş.
Böyle hesap kitap bilen, işleri tümüyle çekip çevirebilecek...
...birine ihtiyacı varmış. Zaten o iş benlik değil.
Hem...
...annesinin, bana ve Hatice anneye yaptıklarından sonra...
...ben daha adım atmam oraya.
Diyeceğim o ki, girer orada çalışırsın belki.
Mis gibi yer. Hem Emre de iyi çocuktur be.
Ne dersin? Bir gidip söyleyivereyim mi?
Ya Ceyda ben yapamam oralarda.
Anam niye yapamayacak mışsın?
Alt tarafı, azıcık daha gülümseyivereceksin.
Hem zaten öyle servise falan çıkmayacaksın.
İşte ne bileyim alışverişti, alacaktı verecekti...
...onlarla ilgileneceksin. Tamam mı?
Konuşuruz, tamam mı? Konuşuruz sonra.
Tamam. Ben derim ona, ama...
...bir durum daha var. Ben onu da diyeyim de sana.
Ne durumu?
(Müzik)
Kolay gelsin. Ben geldim.
Hoş geldiniz Emre Bey.
-Bir tane kahve alabilir miyim? -Tabii.
(Müzik)
Şimdi bunu, özellikle en ince dallara doğru tutacaksın.
Ben bunu, bir filimde gördüm.
Enver abi bunun için, güneşin tepede olması gerekmiyor mu?
Ben de bir filimde görmüştüm de.
Evet.
O iş tabii, birazcık tutanın ustalığı artık.
(Enver) Ama böyle hakikaten o flimde de--
Ay! Ay bir şey var! Sırtımda bir şey var!
-(Bahar) Ayy! -Ben gelemiyorum ateşi yakmak için.
-Kızım sen iyi misin? -(Bahar) Nisan sok bakayım elini...
...bir bak kızım, gülme. -(Nisan) Yok, yok.
-(Bahar) Ay! -Doruk yapıyor.
-Aşkolsun anneciğim sana! -Doruk yapıyor.
-Bahar. -Oldu mu?
Dallar ısınıyor. Bir iki saate bu tutuşur.
-(Şirin) Buyurun Emre Bey. -(Emre) Teşekkür ederim.
Bu arada, bugün anneniz uğradı.
Ama merak etmeyin. Baharları kampa götürdüğünüzü söylemedim.
İyi yapmışsın. Sağ ol.
Afiyet olsun.
(Telefon çalıyor)
-Alo? -(Ceyda ses) Alo, Emre.
Aklıma bir şey geldi de ondan aramıştım.
-Ne geldi aklına? -(Ceyda ses) Bizim Arif var ya...
...o çıktı içeriden, iş arıyor da sen de böyle...
...kafeyi sahiplenecek birini arıyordun.
-Onun kahvesi yok mu ya? -Hayır, yok. O devretti.
Girip, bir yerde çalışacak.
Vallahi çok iyi çocuktur Arif. Böyle namuslu, temiz. İnsandır yani.
Tamam canım, biliyorum Arif'i. O zaman yarın gelsin konuşalım.
Hah yaşa be. Sağ olasın. Ben o zaman hemen söyleyeyim ona.
-Tamam. Hadi görüşürüz. -(Emre ses) Tamam. Görüşürüz.
Ahh!
Aman be!
(Müzik)
(Sessizlik)
Üff!
O ne be?
(Müzik)
Ay ben bunu ne zaman koydum buraya?
Off! Aptal Ceyda!
(Ceyda dış ses) Ben içerideki küçük odada mı yatayım?
(Geçiş sesi) Orada yat.
Yalnız ben buraya paldır küldür geldim ya...
...eve uğrayamadım. Öyle gecelik falan yok yanımda.
-Ee? Kalkıp vereyim mi? -Yok, öyle demek istemedim.
Gidip, anneminkilerden al bir şey. Koridorun sonundaki oda.
(Geçiş sesi) (Ceyda dış ses) Kızmasın kadın?
(Raif dış ses) Yok, kızmaz.
(Müzik)
(Ceyda iç ses) Yok, ben alamadım bir şey.
(Ceyda iç ses) Yani kadını dolabını açmak ayıp geldi.
(Ceyda dış ses) Sonra bir şeyini kaybeder, benden bilir.
(Geçiş sesi) Şeytan kulağına kurşun!
Vallahi en korktuğum şeyler. Ben böyle üstümle başımla yatarım.
Yeter ama artık! Bana ne sizin üstünüzden başınızdan!
Çekilin başımdan, rahat bırakın beni! (Geçiş sesi)
(Ceyda dış ses) İyi, tamam be. Ben yatıyorum o zaman.
(Müzik)
Anam ne güzel şeyler var burada.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
Alo? Jale Doktor merak etme, yerleştim ben.
(Gerilim müziği)
Ne?
(Ceyda iç ses) Benim, benim gitmem lazım!
(Ceyda) Benim, benim gitmem lazım!
(Ceyda) Bizim, bizim hastamız, şey olmuş da!
(Ceyda) Allah'ım güç ver bana! Kalkmam lazım, Allah'ım güç ver!
Ne oldu? İyi misiniz?
Kusura kalmayın. Ben söz vermiştim ama...
...bizim Sarp şey olmuş. Benim Bahar'ın, Bahar'ın yanına gitmem lazım.
Onu orada yalnız bırakamam.
Kısmetsiz bu kız! Ben öyle deyince de kızıyor bana.
Yani bu da kısmetsizlik işte.
(Geçiş sesi)
(Müzik)
(Fazilet) Hizmetleriniz için çok teşekkür ederim.
Sizinle tanıştığıma çok sevindim Dilek Hanımcığım.
Keşke daha uzun süre çalışabilseydik.
Kısmet tabii. Vallahi size de kolay gelsin Fazilet Hanım.
-(Dilek) Yani Raif Bey'in-- -Güle güle.
(Müzik...)
(...)
(Telefon çalıyor)
-Efendim? -Merhaba. Nasılsınız?
(Fazilet ses) İyiyim. Teşekkür ederim.
Hiç sesiniz çıkmadı. Sordum, fizik tedaviye de gelmemişsiniz.
Acaba başka bir yere mi gidiyorsunuz?
Yok efendim, ne münasebet.
Kımıldayamıyorum ki hiçbir yere.
Bu yardımcı kadın meselesini çözmeden...
...fırsat bulup, çıkamadım vallahi. -Hay Allah!
Ama sağlığınız için fizik tedavi şart.
Doğru, haklısınız.
(Jale ses) İnşallah kendinizi yormuyorsunuz?
Yormadan olmuyor tabii.
İsterseniz, o gün siz hastanedeyken...
...gitmek zorunda olan kadını yönlendireyim tekrar.
Bahar'ın komşusudur, Ceyda. Sanırım artık gelebilir.
(Fazilet ses) Yok, yok.
Yok.
Benim oğlumun, pek gözü tutmamış onu.
Ben kendisiyle tanışmadım ama...
...Raif, pek bize göre değil dedi.
Siz bilirsiniz.
Ama fizik tedaviye gelin lütfen. İhmal etmeyin.
Sizi en kısa zamanda, hastaneye bekliyorum.
Jale Hanım çok teşekkür ederim ilginize.
İyi günler efendim.
Ahh!
(Müzik)
(İnliyor)
(Müzik)
Babam gibi tam bir kampçı oldun.
(Müzik...)
(...)
(Raif dış ses) O tırnaklarla bu evde çalışamazsın.
(Raif dış ses) Hemen dışarı.
(Müzik)
Bir daha sucuk yiyemeyeceğiz.
Çiğ yeriz artık.
Ben çiğ yemem.
Göbeğimde solucan olur.
Olmaz. Çünkü...
...çiğ sucuk yemeyeceksin çünkü ben bu ateşi yakacağım.
Ve o sucukları tekrar pişireceğiz. Hiç merak etme.
-Ben bu ateşi yakacağım. -(Enver) Baharcığım.
-Efendim? -(Enver) Biraz ben devam edeyim mi?
Yok, sen yapma. Çünkü ben yakacağım.
Enver abi çakmağı bir daha verir misin?
Olur kızım, al.
Hadi bakalım.
Yakacağım.
(Kuşlar ötüyor)
(Çakmak sesi)
Aa!
Yandı!
(Bahar) Vallahi yandı! Dur.
-Yandı! Yaşasın yandı! -Sucuklar geliyor.
Bir dakika hemen sevinmeyin.
(Enver) Ohh!
-Yandı! -Bir alkış.
-Yandı! -Çiğ sucuk yemeyeceğiz.
-(Enver) Oo aslan annemiz. -Yandı!
Ahh!
Yaşasın. Çiğ sucuk yemeyeceğiz.
Size yakarız demiştim.
(Müzik...)
(...)
-Daha iyi misin? -(Fazilet) Yok.
-Hiç kıpırdanamıyorum. -(Raif) İyi işte.
Beni daha iyi anlarsın.
Seni anlamam için belimin tutulmasına gerek yok Raifciğim.
Tabii ya Fazilet Aşçıoğlu...
...büyük yazar.
-Nasıl unuttum! -Öyle demek istemedim.
Biliyor musun?
Bence ilk kitapların daha iyi.
Sana bunu, daha önce söylemiş miydim?
Öyle mi? Gerçekten mi? Söylememiştin!
Gitgide ünün artmış.
Ama...
...yeteneğin azalmış sanki.
(Müzik)
İnsanlar...
...kazadan dolayı yazmayı bıraktığını sanıyor değil mi?
Hangi insanlar?
Seni tanıyanlar, yayıncın.
Fazilet Aşçıoğlu kendini, oğlunun bakımına adadı.
Ay, umurumda değil vallahi. Bilmiyorum.
Bal gibi biliyorsun. Zaten öyle düşünmelerini isteyen sensin.
(Raif) Fedakâr anne olarak görülmek hoşuna gidiyor.
(Raif) Ama ben...
...öyle olmadığını biliyorum.
Yeteneğini kaybettiğini görüyordun...
...ve kaza, bunu insanlardan gizlemek için bir bahane oldu.
Sakat kalmanın en kötü tarafı bu işte.
Gerçeklerden kaçamıyorsun.
Orada öylece yatıp...
...dinlemek zorunda kalıyorsun.
(Kapı zili çalıyor)
Geldim.
Dur, açıyorum.
Ahh!
Sen zahmet etme. Ben bakarım.
(Müzik)
Merhaba. Nasılsın?
-‘Nız’? -Burada ne işiniz var?
Ben geçen, acele çıkınca...
...yanlışlıkla bunu da almışım da.
Hem geri getireyim hem de sizi bir görmüş olayım demiştim.
-İyisiniz inşallah? -(Fazilet) Raifciğim kim gelmiş?
(Ceyda) Aa, Ceyda ben Ceyda.
Tabii sen şimdi Ceyda kim diyeceksin. Dur bir içeri gireyim.
Yine ne yapıyorsunuz?
Hastaneden, Jale Doktor yollamıştı ya...
...tabii bizim Bahar'ın kocası, sonra şey olunca...
...ben bekleyememiştim sizi.
Ee, sonra da cenaze falan derken işte, ben bir türlü arayamadım sizi.
Kız ben biliyorum seni. Nereden biliyorum?
(Müzik)
Kafeteryadan.
Hastanenin kafeteryasından.
(Ceyda dış ses) Anam ne patırtı yaptın, alt tarafı bir bardak için.
(Ceyda) Çay aynı çay işte.
Siz niye karıştınız şimdi?
Gördün mü bak? Bu kadar kolay işte.
Bir etrafına bak, insanlar ne dertlerle uğraşıyor.
İnce belliymiş, kalın belliymiş o kadar da mühim değil.
Benim için çok mühim efendim. (Geçiş sesi)
Ha, çay değil mi, çay?
Çay ya, çay.
Arkadaş çıktınız bakıyorum.
Daha önce karşılaşmıştık ama...
Pek hoş bir karşılaşma değildi.
Olur öyle şeyler canım, hastane sonuçta orası.
Herkesin kafası bozuk olabilir yeri geldiğinde.
Ben çoktan unuttum bile.
Değil mi?
Ziyaretinizin sebebi?
Ee, ben geçen geldiğimde öyle aceleyle çıkarken...
...yanlışlıkla bu bende kalmış da onu getireyim demiştim.
Ne yaptınız siz, buldunuz mu birini ha?
Arıyor musunuz hâlâ yardımcı?
-Aramıyoruz. -(Raif) Arıyoruz.
-Arıyor musunuz, aramıyor musunuz? -(Raif) Arıyoruz.
Hatta çok acil arıyoruz, ilgileniyorsanız.
İlgileniyorum tabii, çok ilgileniyorum.
(Fazilet) Raifciğim...
...bu mevzuyu aramızda konuşsak.
Daha sonra Ceyda Hanım'a bildirsek.
Gerek yok.
-E-- -Gerek yok dedim.
(Müzik)
Madem öyle diyorsun, peki.
Başlasın Ceyda Hanım.
Ya! Yaşa be teyzem, Allah razı olsun!
-Aman, aman, aman!
-Dokunma, dokunma! -(Ceyda) Acıdı mı? Yardım edeyim.
-Yardım edeyim. -Hayır, dokunma.
Do...
Ay!
Hiç sevmem böyle şeyler.
Ben öyle heyecanlandım da içimden gelmişti.
(Raif) Ne zaman başlayabilirsiniz?
Bizim biraz acelemiz var.
Fazilet Hanım'ın beli tutuldu, kıpırdayamıyor.
Hemen başlarım, şimdi başlarım. Madem koca teyzenin beli tutuk.
Fazilet Hanım.
Ha?
Bana Fazilet Hanım derseniz sevinirim.
Olur olur, öyle derim Fazilet Hanım teyzeciğim.
O zaman ben bunu aldığım yere bırakayım.
Hem de içeriye gideyim bir soyunayım döküneyim.
Ben zaten ne olur ne olmaz böyle eşyalı gelmiştim.
Ne var onun içinde?
(Müzik)
(Ceyda) Şey...
(Müzik)
Ben hemen bir koşu bunu yerine koyuvereyim.
Zaten biliyorum nerede olduğunu.
Benim şapkamın onda ne işi var?
(Müzik)
(Bahar) Uyudular sonunda.
Uyumamışlar da bayılmışlardır onlar.
O kadar çok sinek ilacı sıktın ki çadıra.
Aşk olsun Enver abi.
Sinekler mi yesin çocuklarımı?
Hem havalandırdım yatırmadan.
Bu kamp işi iyi oldu değil mi, ha? Bak çocuklar için geldik ama...
...bizim de havamız değişti.
Keşke onlar da olsaydı yanımızda.
Hatice burada zaten.
O hep benim yanımda.
Tabii, öyle.
(Köpek havlıyor)
Gerçekten burada ama.
Yani laf olsun diye söylemiyorum.
Anlıyorum seni.
Bazen ben de öyle hissediyorum.
Annem sanki yanımdaymış gibi.
Sarp da.
Sana da oluyor yani?
Oluyor tabii, olmaz mı?
Bir görsen.
Bazen bir çenem açılıyor.
Hih! Konuş konuş, konuş konuş susturabilene aşk olsun.
Biri görse deli sanır.
Nasıl konuşuyorsun?
Normal konuşuyorum.
Öyle önemli bir şey değil yani olan biteni anlatıyorum.
Peki...
...görüyor musun hiç?
Yani geldiler mi sana?
Hatice bana geliyor da sık sık.
Bana da geldi biliyor musun? Kimseye söyleyemedim.
Geldiler mi?
Hangisi, Hatice mi, Sarp mı?
İkisi de.
Sahi mi söylüyorsun, ne zaman?
Ee, annem...
-Annem cenaze akşamı geldi. -Sarp? Sarp?
Sarp...
Sarp birkaç gün önce geldi.
Birkaç gün önce geldi ve ben...
Ben çok sevindim.
Sevinilmez mi, sevinilmez mi? Tabii ki sevinilir.
Sana bir şey söyleyeyim mi?
Ben, bende bir tuhaflık var zannediyordum.
Bahar, nasıl rahatladım sana anlatamam.
Ben de. Ben de çok rahatladım Enver abi.
Ben de çok rahatladım.
Herkes sorup duruyordu.
Rüyana geldiler mi, rüyana geldiler mi?
Ya diyorum annem geldi, Sarp gelmiyor.
Niye gelmiyor bu? Delireceğim yani.
Ya diyorum, bir şey mi oldu acaba?
Bir kırgınlık mı var aramızda, ne oluyor?
Ama işte sonra birkaç gün önce geldi.
Bir yakışıklıydı ki görmen lazım.
Hih! Of!
Böyle güzel giyinmiş.
Tertemizdi.
Çok mutluyum, beni merak etme, dedi.
Sarıldı bana böyle. Öptü, öptü, öptü.
Ben de onu kokladım, kokladım, kokladım.
Kokusu burnuma geldi, o kadar sahiciydi.
Annemde de öyle olmuştu. Annemin de kokusu burnuma gelmişti.
Of!
Çok güzeldi annem de.
Gençleşmiş gibiydi hatta.
(Hüzünlü müzik...)
(...)
(Köpek havlıyor)
Ay ne gördün?
-Ne gördün orada? -Ya yok. Yok yok kızım.
-Bir şey var, bir şey var, bir şey var. -Hayır görmedim. Yok yok.
-Enver abi doğru söyle bak. -Doğru söylüyorum.
-Vallahi içim çok fena oldu, ne olursun. -Yok yok, görmedim, görmedim bir şey.
Kurt falan mı acaba, tilki gibi bir şey mi?
-Kızım kurt ne arasın burada, bu mevsimde? -Ayı olabilir mi?
-Söyle ne olur. -Hayır hiçbir şey yok, hiçbir şey yok.
Bir an arkamda bir yılan var sandım, içim fena oldu.
(Bahar) Ay!
Yok kızım.
Hadi, hadi yatalım biz.
Hadi, ben bu ateşi söndüreyim yatalım. Hadi, geç oldu kızım hadi.
Ay! Bütün dengem şaştı ya.
(Müzik)
Vallahi zor yatırdım Fahriye Hanım teyzeyi.
Böyle adım adım, adım adım anca gittik.
Çok ağrısı var be cancağızın.
Onun o belini göstermesi lazım.
(TV erkek ses) Dört metre uzunluğunda ve...
...57 kilo olabiliyor. -Fazilet.
Ama kolayına geliyorsa Fahriye de sen.
Ha, Fazilet ya.
Aman. (TV erkek ses) Hızlı da.
(TV erkek ses) Bu sürüngen size sarıldığı an...
...kaçmak seçenek değildir. -Anam o ne be?
Ay! Ay yılana bak! Yuttu koca hayvanı.
Ay, ay, ay!
Nerede bunlar ha?
(Ceyda) Var mıdır buralarda da?
(Ceyda) Ay, ay! Görüyor musun bak?
Bizimkiler de kampa gitmişti ha.
Anam Baharlar kampta!
Kız!
Kız, Dorukcuğum şuncacık bir şey zaten. O yılanın yuttuğundan azıcık daha büyük.
Yok ben bunları arayayım da gelsinler kamptan değil mi?
Aa ah! Saçmalık yani! Delilik ya kamp falan!
(Telefon çalıyor)
Alo Ceyda, ne oldu?
Kız Bahar, nerede çocuklar?
Yanımdalar, uyuyorlar.
(Ceyda) Bak ne diyeceğim şimdi.
Siz kalmayın o dağ başlarında.
Ben arıyorum şimdi Emre'yi, gelsin alsın sizi.
Niye, ne oldu?
Kız her tarafı yılan kaplamış. Kaynıyor, kaynıyor.
Ne yılanı, ne diyorsun sen?
Kız her yerlerdeler be. İbadullah yılan.
Bak televizyon gösteriyor.
Ne demek televizyon gösteriyor, haberlerde mi gördün?
-(Bahar ses) Hangi kanalda? -Ne bileyim hangi kanal, bu hangi kanal?
-Belgesel kanalı. -Belgesel kanalı.
Ceyda.
Ceyda, Allah seni ne yapsın Ceyda!
(Bahar ses) Beni bunun için mi aradın?
(Bahar ses) Aşk olsun sana.
Enver abi bir taraftan, sen bir taraftan.
Of! Senin belgesel kanalı ne işine ya zaten?
Kapatıyorum ben. Hadi iyi geceler.
(Ceyda ses) İyi geceler.
(Müzik)
Kız baştan niye söylemiyorsun, belgesel kanalı olduğunu?
Ay!
Çok fena oldum.
Şunlara bak nasıl uyuyorlar?
(Müzik)
(Geçiş sesi)
Ben Bahar Çeşmeli.
(Bahar) İnsanlar bana geçmişi unutmamı söylüyorlar.
(Müzik)
(Bahar dış ses) Bence bilmedikleri bir şey var.
(Bahar dış ses) Geçmişin izlerini silebilirsiniz.
(Bahar dış ses) Ama çıkaramazsınız.
(Bahar dış ses) O izler, benim bir parçam ve sonsuza dek benimle kalacaklar.
(Müzik...)
(...)
Bahar Hanım.
Başınız sağ olsun.
(Hüzünlü müzik...)
(...)
Bahar!
Dokunma bana!
(Hüzünlü müzik)
Çok özür dilerim, ben sizin adınızı unuttum.
Size sarılabilir miyim?
(Bahar) Çok özür dilerim.
Anne!
Anneciğim!
(Bahar) Annemi istiyorum ben!
(Bahar) Anne!
(Hüzünlü müzik...)
(...)
(Hoca) Merhumlara hakkınızı helal eder misiniz?
(Hep bir ağızdan) Helal olsun.
(Geçiş sesi)
(Hep bir ağızdan) Helal olsun.
(Geçiş sesi)
(Hüzünlü müzik)
(Bahar bağırıyor)
(Nisan) Anne!
Özür dileriz. Korktun mu?
Biz sana çiçek banyosu yapmak istemiştik.
Yok. Yok, korkmadım.
(Bahar) Korkmadım, boşluğuma geldi.
Boşluğuma geldi, korkmadım.
Ne güzel bir sabah bu böyle, ne güzel uyandırdınız beni siz.
Teşekkür ederim. Gel bakayım.
Oh.
Biz sana hep yaparız çiçek banyosu.
Teşekkür ederim. Günaydın.
Hadi kahvaltıyı hazırlayalım.
-Anne? -Ha?
Biz biraz daha çiçek toplayabilir miyiz?
Tamam, toplayın.
Hadi gel Dorukcuğum.
-Günaydın Enver abi. -(Enver) Günaydın kızım.
(Müzik...)
(...)
İyi misin sen?
Sabahları böyle oluyor.
Kötü oluyorum sabahları.
Ama sonra yavaş yavaş açılıyor.
Ama sabahları böyle işte.
Kötüydü. Çok zor oluyor.
Biliyorum, biliyorum.
Sen de mi sabahları kötü oluyorsun?
Evet.
Gözlerimi açıyorum.
Bakıyorum önümde böyle koskoca bir gün.
Nasıl yaşayacağımı, nasıl geçeceğini bilmediğim kocaman bir gün.
(Bahar) Her sabah yataktan kalmak zorundayım.
(Bahar) Yemek yemek, su içmek zorundayım.
İnsanlarla konuşmak, yürümek zorundayım.
Çocuklarıma bakmak zorundayım.
Of!
(Bahar) Bazen düşünüyorum da acaba...
Acaba ben hayatta değilim de...
...hayattaymış numarası mı yapıyorum?
Yani acaba öyle mi? Bilmem.
-Peyniri gördün mü? -Ha, burada.
Başka bir şeyimiz var mı?
Bu kadar.
Kimse acıkmadı galiba?
-Acıktım. -Ben acıktım.
Gelin bakalım aç kurtlar sizi.
Oo! Ne güzel toplamışsınız.
-(Enver) Gel, gel. -Gel, otur.
-(Enver) Tam kahvaltı sofrası oldu şimdi. -(Bahar) Evet.
Her zaman kampa gelelim.
-Evet. -Her zaman mı?
Bakarız.
(Ceyda şarkı söylüyor) "Karadır kaşları ferman yazdırır"
"Bu dert beni diyar diyar gezdirir"
"Lokman hekim gelse..."
Ceyda Hanım!
"...yaram azdırır"
Ceyda Hanım!
"Yaramı sarmaya yâr kendi gelsin"
"Ormanlardan aşağı aşar giderim"
"Nazlı yâri kaybettim ağlar gezerim"
"Ormanların gümbürtüsü başıma--"
Aman! Kızım delirdiniz mi siz?
Ne yapıyorsunuz orada?
Kız camları sileyim demiştim be, çok pislenmiş. Günaydın bu arada.
Hemen inin oradan, rica ediyorum. İnin, inin, inin!
Kız böyle mi kalacak bu camlar? Leş gibi be!
Şirket temizliyor onları efendim. Sizin böyle bir vazifeniz yok bu evde.
Şirket mi?
Kız vallahi paralar tepeliyor sizi ha.
Kız ben siliveririm iki dakika, bir şey olmaz.
Hayır hayır! Ceyda Hanım, lütfen iner misiniz aşağı?
(Fazilet) Hiç sevmem böyle tehlikeli işler.
Düşeceksiniz, öleceksiniz.
Ay!
Bizim başımız belaya girecek.
İyi.
Madem pis seviyorsunuz camları.
Sizin o başınızdaki ne öyle?
Ha, öyle masada bulmuştum da takıvereyim dedim.
Şey, saçlar gözüme gelmesin.
(Müzik...)
(...)
Ah!
Aa!
Raifciğim, günaydın.
(Fazilet) Çok mu gürültü yaptık?
Epeyce.
Siz...
Siz geçin mutfağa, ben şimdi geliyorum.
Kahvaltı usulümüzü göstermeye.
Ben hazırladık kahvaltıyı, çayı da demledim.
Ben kahvaltı falan görmüyorum.
Mutfakta, mutfakta.
Ben şu kovamı bırakıp geleyim.
(Ceyda) Bir de ellerimi yıkayayım, geliyorum hemen.
(Müzik)
(Fazilet) Yok, yok.
Ben olsam bir gün sokmam bu kızı eve.
Ama muhtaç kaldık işte.
-Gazete geldi mi? -Gelmiştir.
Bakayım hemen.
Bakayım. Ah, ah, ah!
Ah!
(Fazilet) Ah!
Ah!
İnsanın istemediği birine muhtaç olması ne kötü değil mi?
Hah, nasıl yersiniz yumurtayı?
'Scrambled'.
Tamam.
Ne 'rambıl'?
(Fazilet) Ben gösteririm size.
Tamam.
(Müzik)
Fazilet Hanım, ben çaydanlığın altını bulamadım da...
...orada su kaynatıp burada demledim. Olmuştur inşallah.
Hangi çaydan koydunuz?
Bundan.
Onu sabahları içmiyoruz. Oradakini içiyoruz sabahları.
Onu öğleden sonra. Her neyse.
Siz bu sofrayı olduğu gibi terasa taşıyın.
Kız, biz bizeyiz şurada be.
Ama bizim usulümüz öyle.
-Peki madem. -Kuğular burada kalsın.
(Müzik)
Sizin tabağınız da burada kalsın.
Yok, ben de gelirim oraya, sorun değil. Madem âdet öyle.
Yok, biz ana oğul baş başa yemeğimizi yeriz, âdetimiz öyle.
İyi, ben yerim burada.
Ben bir şey yemesem de olur, zaten sabahları pek içim bir şey almıyor benim.
-Bahar nasıl? -Efendim?
Bahar dedim, nasıl oldu?
-Siz tanıştınız mı Bahar'la? -Tanıştım tabii.
Hastanede haberi aldığında yanındaydım.
Ah kurban olurum, deme be.
(Ceyda) Sen mi vardın yanında?
Kadere bak, hiçbirimiz yoktuk yanında.
Kızcağız hiç tanımadığı biriyle aldı kocasının şey haberini.
Ee?
Nasıl Bahar?
İyi değil.
Hem de hiç iyi değil.
(Duygusal müzik)
(Nisan'la Doruk gülüyor)
(Enver) Ne oldu, siz niye gülüyorsunuz böyle?
Dorukcuğum dedi ki, ben büyüyünce Ceyda ablamla evlenirsem...
...Arda'nın babası mı olacağım, dedi.
Dorukcuğum baba.
Olur mu canım hiç öyle şey? İlahi çocuklar.
-Hadi hazırız. -Çok teşekkür ederiz Emre Bey.
Buraya kadar geldiniz, bizi de aldınız.
Zahmet verdik size ama çocuklar çok mutlu oldular gerçekten, sağ olun.
Yok canım, ne zahmeti. Aksine onlar mutlu olunca bana da iyi geldi.
İnşallah bir dahaki sefere Arda da bizimle olur.
İnşallah.
-(Bahar) Çöp bırakmadık değil mi hiç? -(Enver) Yok kızım. Hadi.
(Bahar) Hadi gelin bakalım, geç.
Beklemenize gerek yok, işinize geri dönebilirsiniz.
Bir şey olursa seslenirim.
Şey, gideceğim de...
...şeyi merak ettim ben. -Neyi?
Çay olmuş mu?
(Müzik)
Biraz dem alsa daha iyi olacakmış.
Tamam, ben hemen alıp götüreyim onu, tekrar demleyeyim
Hayır. Lüzum yok, bir dahaki sefere öyle demlersin.
İyi. Madem bir şey istemiyorsunuz...
...ben gideyim işime gücüme bakayım.
(Ceyda) Siz de ana oğul kahvaltı edin.
(Müzik)
Şey...
...şeyi merak ettim de ben.
Hani böyle ana oğul baş başa yiyoruz dediniz ya...
...sizin bey nerede? Rahmetli mi oldu?
(Duygusal müzik)
Üstünüze vazife olmayan şeyleri merak etmeyin.
(Fazilet) Madem merakınıza yeniliyorsunuz...
...buna da engel olamıyorsunuz, o zaman lütfen bizimle paylaşmayın.
(Duygusal müzik...)
(...)
Ben bu sene birinci sınıfa başlayacağım.
Biliyorum. Teyzeniz söyledi.
İstanbul'un en güzel okuluna geçiyormuşsunuz.
(Emre) Yazın artık sizinle İngilizce konuşuruz, ha?
-Ne? -İngilizce mi?
-Enver abi, geldik sayılır senin eve. -Ya.
Tabii, İngilizce. Çok güzel İngilizce öğreneceksiniz orada.
Yüzme havuzu da varmış...
...hatta isteyen öğrencilere at binmeyi bile öğretiyorlarmış, öyle duydum.
-Bizim okulumuz mu? -İşte yeni okulunuz.
Anne, ne yeni okulu?
-Hangi okul? -(Bahar) Şey...
Y-yok, öyle demek istemedi aslında Emre abiniz.
Çocuklar, özür dilerim, ben karıştırdım galiba.
Hayır, karıştırmadın. Annem bize sürpriz yapacak, değil mi?
(Doruk) Ne sürprizi?
Annem bizi çok güzel bir okula yazdırmış Dorukcuğum.
Çok, çok, çok güzel bir okula.
Bunu bize sonra söyleyecek değil mi?
Evet.
Ama bu sürprizi ben yapmadım. Nezir amcanız yapmış.
(Bahar) Sizi çok iyi özel bir okula yazdırmış.
Sahiden mi?
Evet ama istemiyorsanız, gitmek zorunda değilsiniz.
Yani isterseniz, eski okulunuzda kalabilirsiniz.
Öğretmenlerinizi çok seviyorsunuz, arkadaşlarınız çok tatlı.
-(Bahar) Nasıl istiyorsanız. -Ben eski okulumu seviyorum.
Evet, ben de çok seviyorum. Çok güzel bir okul çünkü o.
Öğretmenleriniz de çok iyi.
Arkadaşlarınız kaç yıllık arkadaşlarınız, hepsini tanıyorsunuz.
Öbür okul?
Öbür okul da güzel, iyi bir okul.
-Çok, çok iyi bir okul. -Ben iyi bir okula gitmek istiyorum.
Çok, çok, çok iyi bir okula.
O zaman çok, çok iyi bir okula gideceksin.
Belki kardeşin de çok, çok iyi bir okula gitmek ister, ha?
At mı varmış orada?
Evet, benim eve de geldik.
(Enver) Teşekkür ederim, görüşmek üzere.
-(Enver) Hoşça kalın. -(Emre) Görüşürüz.
(Müzik)
-(Fazilet) Ceyda Hanım. -Kahve yapayım mı size?
Hayır, ben kahve içmem, çay içerim.
-Anam, siz de ne çok seviyorsunuz çayı. -Severim tabii.
Çay mevzuu önemli bir mevzudur.
Bu gördüğünüz çayların...
...hepsinin içme zamanı ayrıdır.
-(Ceyda) kız bunların hepsi çay mı? -(Fazilet) Çay tabii.
O mesela beyaz çay.
Bunu sabah kalktığımda kahvaltıdan önce aç karnına içerim.
(Fazilet) Yanında gördüğünüz de yeşil çay.
Onu bana, öğlenleri odama çekildiğimde getirirsiniz.
Onu bulamazsanız Orlong da olur ama önce o
Şey, odanıza çekilmezseniz getirmeyeyim mi?
Hayır efendim, getirin tabii. Ama sadece öğlen.
(Ceyda) Dur, şuna da bakayım kız.
Aa bunu biliyorum, papatya çayı bu.
Sizin bildiğinizden biraz farklı olabilir ama papatya. Bunu da akşam içeriz.
Sekizden sonra. İyi uyutur.
Şey, yok mu bizim çaydan, siyah?
Olmaz olur mu, o yukarıda gördüğünüz...
...dört tane çay, hepsi farklı siyah çaydır.
Şimdi tüm bunları anlatmayayım, kafanızı karıştırmayayım.
Sonra anlatırım onları.
Size demleme sürelerini de yazıp vereceğim.
Asıl ben size bir şey söyleyecektim.
Söyleyeceğimi unuttum. Ha evet...
...akşam kalmanıza gerek yok. Ben daha iyiyim.
Yok, kalırım ben.
Gerek yok dedim. Niye bu kadar meraklısınız kalmaya?
Yok, meraklı olduğumdan değil. İyi oluyor, yol parası çıkmıyor.
-Merak etmeyin, ben size veririm. -Yok, ondan demedim.
Olsun, veririm Ceyda Hanım.
(Bahar) Dikkat et, yavaş.
(Bahar) Gel Doruk.
(Bahar) Gel.
(Bahar) Montlarınızı da alın, bak burada kaldı.
-(Bahar) Al kızım. -(Nisan) Teşekkür ederim.
-Arif abi! -(Doruk) Arif abi!
-Nasılsınız çocuklar? -İyiyiz.
Geçmiş olsun Arif.
Sağ ol.
Arif, seni görmek ne güzel. Geçmiş olsun.
Eyvallah, sağ ol.
-Arif abi bize gelsene, lütfen. -Ne olur, seni çok özledik.
(Nisan) Lütfen.
Benim biraz işlerim var, onları halledeyim.
Uzun zamandır yoktum ya. Sonra uğrarım, tamam mı?
Niye bizi senin köyüne götürmedin?
(Duygusal müzik)
Orada deniz var mı?
-Yok, deniz yok orada. -İnek var mı?
İnek var, inek olmaz olur mu?
Hadi yürüyün bakalım, yukarı çıkalım artık.
Arif abinizin de işi gücü vardır, hadi.
-Görüşürüz Arif abi. -Görüşürüz Dorukcuğum.
(Duygusal müzik)
Arif, yarın ben dükkânda olacağım. Gel de şu işini konuşalım.
Olur.
-Görüşürüz. -(Arif) Görüşürüz.
(Duygusal müzik)
(Erkek spiker ses) Renkleri sayesinde kolayca gizlenir.
(Erkek spiker ses) Dişiler, ağaç dalları gibi kahverengidir.
(Erkek spiker ses) Bu, arka planda kaybolmalarını sağlar.
Hâlâ gitmedi.
İki saattir çıkabilirsiniz diyorum, oyalanıyor içeride.
Aklımı kaçıracağım.
(TV’den sesler geliyor)
Aa!
Yine mi Hayvanlar Âlemi izliyorsun?
Zaten ya bu ya Türk filmi, niye başka bir şey izlemiyorsunuz siz?
Siz niye gitmediniz hâlâ?
Şey, çıkmadan son bir ihtiyacınız var mı diye sorayım demiştim.
Yok, çok teşekkür ederiz.
Ben bir kahve alırım aslında. Orta şekerli olsun.
Olur, olur. Ben hemen bir koşu yapıp gelivereyim.
Nereden çıktı kahve şimdi? Sen hiç sevmezsin ki.
Öyle, canım istedi.
(Müzik)
Emre Bey, başka bir şey yoksa ben çıkıyorum.
Emre Bey?
-Emre Bey! -Ha pardon.
Ben içerideki işlerimi hallettim, başka bir şey yoksa çıkabilir miyim?
Yok, şey var.
İlk ay maaşın. Mesaileri de içine ekledim.
(Müzik)
Teşekkürler.
Ben de teşekkür ederim, yarın görüşürüz.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
-Şirinciğim, efendim kızım? -Alo baba. Ne yapıyorsun?
Ne yapayım, alışveriş yaptım eve dönüyorum. Sen ne yapıyorsun?
Ha iyi. Ben de ne yapayım, işten çıktım.
Bugün ilk maaşımı aldım.
-Çok güzel, güle güle harca. -(Şirin ses) Sağ ol babacığım.
Ben şimdi ablamlara uğrayacağım...
...çocuklara söz vermiştim zamanında...
...ilk maaşımı aldığımda size pasta alacağım diye.
Tamam, tabii. Tabii, tabii. Çok, çok selam söyle, olur mu?
-(Enver ses) Hadi görüşürüz. -Görüşürüz babacığım.
Şu işe bak. Eve pasta servisi yapıyorum resmen.
Hatice! Hatice!
Benim sana çok güzel bir haberim var.
Şirin bugün ilk maaşını almış...
...ve ablasını ziyarete gidecekmiş, görüyor musun bak nasıl iyi araları.
(Enver) Ama ben en çok neye sevindim biliyor musun?
Biz en sonunda seninle baş başa birkaç saat geçirebileceğiz.
Hatice? Hatice!
Hatice?
Bak ben ne diyorum biliyor musun, şöyle güzel bir sofra kuralım kendimize.
Sonra da el ele oturur dizimizi seyrederiz, ne dersin?
Ama bak sen hiçbir şeye karışmıyorsun, her şeyi ben yapacağım.
Sen sadece ayaklarını uzatıp oturacaksın. Hadi ben ellerimi yıkayıp geliyorum.
(TV’den sesler geliyor)
(Ceyda) Gidiyorum ben artık.
-(Ceyda) Görüşürüz. -(Fazilet) Güle güle.
-Bitti mi kahve, yıkayayım mı fincanı? -Ben hallederim.
(Fazilet) Güle güle.
(Duygusal müzik...) (TV’den sesler geliyor)
(...)
(Kapı kapandı)
Aa! Kıza yol parası vermeyi unuttum.
Neyse yarın veririm.
Kuş da çiz.
-Tamam çizeceğim, bekle biraz. -Başka ağaç da yap.
Sinek de yap.
Sen kendi kamp resmini yapsana.
Ben hiç iyi yapamıyorum.
Ateş de çiz.
Anne, Dorukcuğum benim resmime karışıyor.
(Doruk) Karışmıyorum, bakıyorum.
Dorukcuğum, ablanı rahat bırak lütfen. İstersen sen de kendi resmini çiz.
Tamam.
-Yıldız da çiz. -Güneş var, görmüyor musun?
(Kapı zili çaldı)
Aa, teyzem geldi. Anne, ben açarım!
-Tamam, yavaş. -(Nisan) Yaşasın!
-(Nisan) Aa teyze, hoş geldin. -Teyzoşlar!
-(Doruk) Hoş geldin! -Hoş buldum.
Size bir sürprizim var. İlk maaşımı aldığımda ne alacaktım ben size?
'Dırırım', pasta!
(İkisi birden) Yaşasın!
-(Bahar) Hoş geldin Şirin. -Hoş bulduk ablacığım.
-Ne zahmet ettin, hiç gerek yoktu. -Olur mu canım, ne zahmeti?
Bunu şimdi dolaba koyuyorum, yemekten sonra yenecek.
-Kalacaksın değil mi yemeğe? -Kalacağım.
-(Doruk) Yoğurtlu makarna var. -Ne diyorsun!
Ben bayılırım yoğurtlu makarnaya.
Hadi bakayım, gidin elinizi yıkayın siz de. Her yeriniz boya oldu.
(Bahar) Bunu da dolaba koyayım.
Çocukları da çok özlemişim. Bu gece burada mı kalsam ben?
(Bahar) Kal tabii ki.
-Makarna da çok iyi kokuyor. -(Bahar) Makarna işte.
Tuz atmış mıydım ben?
Dolap da bayağı boş.
Evet, sorma.
Bugün alışverişe çıkacaktım ama hiç fırsatım olmadı. Yarın hallederim.
Eğer paran yoksa ben sana yardımcı olabilirim abla.
-Yok, çok sağ ol. -Biz kardeşiz.
Tabii öyleyiz ama gerek yok, sağ ol.
İnsanların bazen paraları olmayabilir, bu çok normal.
Doğru söylüyorsun.
Sağ ol, gerek yok.
-Sen nasılsın? -İyi.
Biliyorsun ben de ilk maaşımı aldım, artık zengin bir kadınım.
-Evet, ne güzel. Güle güle harca. -Sağ ol.
Arif çıkmış bugün.
-Sen nereden duydun? -Duydum.
Tekrar mahkemeye başvurmalıyız.
İki insanı öldürdü o katil, yanına mı bırakacağız biz bunu?
(Bahar) Şirin, biz...
...biz bu konuyu seninle daha önce konuştuk.
Biz kaza oldu.
(Bahar) Arif beni hastaneye yetiştirmeye çalışıyordu.
(Bahar) Ben bayılmasaydım belki bunların hiçbiri olmayacaktı.
Arif'in bir suçu yok, o yüzden lütfen daha fazla ona yüklenme.
İlla birini suçlamak istiyorsan, onu değil beni suçla.
-(Kısık sesle) Sana da sıra gelecek. -Ne dedin?
Bunları şimdi konuşmayalım.
Çocuklar duymasın.
Ben Enver abiyi de arayayım, o da gelsin.
O da gelsin, evde yalnız kalmasın.
(Enver) Ha ama Hatice maydanoz sevmez ki.
Hadi bakalım.
(Telefon çalıyor)
Baharcığım.
Merhaba Enver abiciğim. Nasılsın? Ne yapıyorsun?
İyiyim. Ne yapayım?
Televizyonun karşısında yayıldım, oturuyorum işte.
(Bahar ses) İyi yapıyorsun. Oh, ne güzel.
Şirin geldi de bize. Yemek yiyeceğiz beraber. Akşam da bizde kalacak.
Kalsın tabii kalsın.
(Enver ses) Çok iyi.
Dedim ki acaba sen de mi gelsen? Beraber yemek yeriz.
Yok, ben gelemem Baharcığım.
Siz abla kardeş güzel güzel oturun. Ben...
...çoktan pijamalarımı giydim bile.
Peki, tamam. Sen nasıl istersen Enver abiciğim.
Tamam. O zaman Dorukcuğumu, Nisancığımı benim için öp.
Olur mu? İyi akşamlar kızım benim.
(Bahar ses) Öperim Enver abiciğim tabii ki. İyi akşamlar.
İyi akşamlar canım benim.
Hatice.
Bu akşam Şirin ablasında kalıyor. Bu ne demek biliyor musun?
Biz bu gece, baş başa bir gece geçireceğiz demek.
(Müzik...)
(...)
Oh. Vallahi nar gibi kızarıyor tavuk.
Evet.
Aa, müzik! Müzik tabii ya.
("Zeki Müren - Elbet Bir Gün Kavuşacağız" çalıyor)
Aferin sana Enver Sarıkadı.
Şimdi ben gideyim, güzel karım için giyineyim.
Hatice hadi sen de hazırlan, geç kalma.
Aa! Mum, mumlar.
Mum tabii. Mumlar.
Mumlar, mumlar...
Hatice mum nerede?
Hani Jale getirmişti yılbaşında.
Sen buralara bir yerlere koymuştun. Ben hatırlıyorum ama...
...neredeydi mum? Ah, buldum işte.
Burada buldum. İşte burada.
("Zeki Müren - Elbet Bir Gün Kavuşacağız" çalıyor)
"Elbet bir gün"
"Buluşacağız"
"Bu böyle yarım kalmayacak"
"İkimizin de"
"Saçları ak"
"Öyle durup"
"Bakışacağız"
"İkimizin de"
"Saçları ak"
"Öyle durup"
"Bakışacağız"
"Belki bir deniz kenarında"
"El ele maziyi konuşacağız"
Hatice...
...sofra hazır.
Sofra hazır.
Sanki senelerdir duymuyorum ben bu lafı.
İnsan her gün duyduğu güzellikleri yaşarken nasıl fark etmiyor?
Hatice.
Hatice hadi ama bak soğuyor.
Kızma ama ben bu akşam bir tane içeceğim.
Sana da azıcık vereceğim.
"Sevgilim ne zaman buluşacağız?"
"Benim içimde"
"Yanar, ateş var"
"Sevgilim ne zaman buluşacağız?"
"Belki bir gemi güvertesinde"
"Sen beni unutmuş, için kupkuru"
"Benim gönlümde hâlâ o arzu"
"Sevgilim ne zaman kavuşacağız?"
Mumları yakmadık mumları.
"Belki bir gemi"
"Güvertesinde"
"Sen beni unutmuş"
"İçin kupkuru"
(Hatice) Enver.
"Belki bir gemi"
"Güvertesinde"
Hatice.
Hadi bakalım.
İyi geceler anne.
İyi geceler anneciğim.
İyi geceler. Gel bakalım.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Hadi bakalım, tatlı rüyalar.
Gel bakalım.
Oh be.
Bu da hastalık gibi ha.
İçim dışım tuz oldu.
(Telefon çalıyor)
Hayırdır inşallah.
Ne oldu abla?
Ne?
Dur! Ne zaman?
Abla bir dur!
Sen ne diyorsun be?
Herhâlde Arda'mı sana bırakacak değilim ben. Tamam, geliyorum hemen, tamam!
Anam geliyorum da ben nasıl geliyorum? Param yok ki benim.
(Gerilim müziği)
Emre, Emre.
(Telefon çalıyor)
Emre aç!
Emre aç! Emre aç!
Uf!
(Gerilim müziği)
Ee, hadi biraz yine dedikodu yapalım.
Bana anlatacağınız bir şey var mı?
Sen geldin.
Evet, onu biliyorum canım. Başka?
Başka bir şey yok mu?
Dün özel okula gideceğimizi öğrendik.
Bir de bugün Arif abi köyden döndü.
Köyden mi döndü?
(Doruk) Evet.
Arif abiniz köyde değildi ki.
(Nisan) Neredeydi?
Gelin bakalım şöyle.
Anneniz...
...Arif abiniz...
...herkes size yalan söylüyor.
Benim annem yalan söylemez.
(Şirin) Öyle mi?
O Arif denen adam köyde değildi.
Hapisteydi.
Bakın, yalan söylemiş işte anneniz.
(Nisan) Hapiste miydi?
Niye ki?
Çünkü polisler onu hapse attı.
Çünkü o bir katil.
Anneannenizi, babanızı o öldürdü.
Ama annem kazaydı dedi.
Bakın yine yalan söylemiş.
Ya bir düşünsenize.
Eğer bu kazaysa polisler niye Arif abinizi hapse attı?
(Gerilim müziği)
O kazada anneanneniz ve babanız; Arif abiniz yüzünden öldü.
(Gerilim müziği)
Üzülmeyin ama
Ben hep size doğruları söyleyeceğim.
Ama bir anlaşma yapmamız lazım.
(Şirin) Şimdi bana bakın bakayım.
Bu konuştuklarımız aramızda kalacak tamam mı?
Kimseye bahsetmek yok. Hele annenize hiç.
Eğer annenize bahsederseniz bir daha bizim görüşmemize izin vermez.
Zaten anneannenizi, babanızı kaybettiniz.
Bir de teyzenizi kaybederseniz, çok yalnız kalırsınız.
Tamam mı? Söylemek yok.
Bu, aramızda bir sır olarak kalacak.
Anlaştık mı?
(Gerilim müziği)
Anlaştık.
Güzel.
Hadi o zaman yatalım.
(Gerilim müziği)
Gel Nisancığım.
(Gerilim müziği...)
(...)
Emre! Emre!
Ay çok şükür buradasın. Kaçtır arıyorum. Niye açmıyorsun?
Ablam aradı. Anneme inme inmiş.
Bir de böyle Arda'yı başıma bırakmayın falan dedi.
Kurban olurum bak gidip alalım hadi çocuğu.
Emre niye öyle bakıyorsun? Hadi.
Kalk gidelim alalım çocuğu bak kurban olurum.
Ceyda...
Ne Ceyda'sı? Bak dava açacağım falan diyordun.
Bak hiçbirine gerek kalmadı. Hadi gidip alalım çocuğu.
Sen git al çocuğunu.
Niye?
Ne oldu? İşin falan mı var?
Tamam. Ben giderim.
Ama benim hiç param yok.
Azıcık bana para ver de ben otobüse atlayıp gidip alayım çocuğu.
Tabii para ya.
Ben nasıl unuttum değil mi onu?
Ne diyorsun sen be?
(Müzik)
Diyorum ki...
...çocuğu kimden peydahladıysan...
...git parayı da ondan al.
(Müzik...)
(...)
Ne ki bu?
Babalık testi.
(Gerilim müziği...)
(...)
Arda benden değilmiş.
(Gerilim müziği...)
(...)
Seninkini de ben içtim. Sen yine bir yudum bile almadın.
Bilirsin, kokusuna bile hiç dayanamam.
Hadi kalk kanepeye geçelim. Kalsın bunlar böyle.
Olur.
Hop hop...
Dur sen dur.
Hatice...
...öyle mutluyum ki bir bilsen.
("Zeki Müren - Elbet Bir Gün Kavuşacağız" çalıyor)
"Elbet bir gün buluşacağız"
"Bu böyle yarım kalmayacak"
"İkimizin de saçları ak"
"Öyle durup bakışacağız"
"Elbet bir gün"
"Buluşacağız"
"Bu böyle yarım kalmayacak"
"Elbet bir gün"
"Buluşacağız"
"Bu böyle yarım kalmayacak"
"İkimizin de"
"Saçları ak"
"Öyle durup bakışacağız"
"İkimizin de"
"Saçları ak"
"Öyle durup bakışacağız"
"Belki bir deniz kenarında"
"El ele maziyi konuşacağız"
"Benim içimde yanar, ateş var"
"Sevgilim ne zaman buluşacağız?"
"Belki bir deniz"
"Kenarında"
"El ele maziyi konuşacağız"
Hatice!
"Belki bir deniz"
Hatice!
(Enver) Hatice!
Hatice! Hatice!
Hatice!
"Benim içimde"
"Yanar, ateş var"
"Sevgilim ne zaman buluşacağız?"
(Hatice dış ses) Paşanın sağlığı yerinde.
(Hatice dış ses) Hep beraber kahvaltı ediyoruz.
Çok şükür. Çok şükür.
Günaydın.
Uyandın mı benim güzel kızım? Günaydın.
(Enver dış ses) Bilin bakalım, dünyanın en güzel sesi nedir?
-Bunun sesi mi? -Evet, evet.
Çünkü o, sevginin sesi.
Bir de bence gıdıklanan çocuk sesi.
"Sevgilim, ne zaman kavuşacağız?"
Hadi kahvaltı hazır, hadi.
-Kalk canım benim. -Kahvaltı hazır.
Hadi.
(Şirin) Anne ya!
Tamam geleceğim ben. Siz başlayın, geliyorum ben.
Aa! Baba bu yaştan sonra!
Şaka yapıyorsunuz herhâlde.
Bu yaştan sonra?
"Belki bir gemi"
"Güvertesinde"
"Sen beni unutmuş"
"İçin kupkuru"
"Benim gönlümde"
"Hâlâ o arzu"
"Sevgilim ne zaman kavuşacağız?"
"Sevgilim ne zaman"
"Kavuşacağız"
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören - Belgin Yılmaz...
...Bülent Temür - Çağıl Doğan - Çağrı Doğan
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)